Harde aanpak diabetes weinig effectief
12 juni 2008
UTRECHT - Verlaging van het bloedsuikergehalte bij diabetespatiënten beneden het nu gebruikelijke niveau levert slechts beperkt voordeel op.
Dat blijkt uit twee internationale onderzoeken (de Advance-studie en de Accord-studie) waarvan de resultaten donderdag werden gepubliceerd in het tijdschrift New England Journal of Medicine. Het Julius Centrum van het UMC Utrecht coördineerde het Europese deel van de Advance-studie.
Beide onderzoeken laten zien dat hartinfarcten -een van de risico’s van suikerziekte- niet voorkomen worden door een sterkere verlaging van het bloedsuikerniveau dan nu gebruikelijk is. Wel daalt de kans op nierziekten met 20 procent.
Aan het Advance-onderzoek namen 11.140 patiënten deel met diabetes type 2 (’ouderdomsdiabetes’) die ruim vijf jaar werden gevolgd in meer dan twintig landen. Het is het grootste onderzoek naar diabetes type 2 dat ooit is gedaan.
De vraag was of een langdurig laag glucosegehalte (lager dan 6,5 procent Hb1Ac, een suiker-hemoglobineverbinding) gunstig zou zijn. De huidige streefwaarde bij diabetespatiënten ligt op 7 procent. Daarvan is bekend dat het de risico’s op complicaties aan ogen, nieren en bloedvaten verlaagt vergeleken bij hogere percentages. Bij gezonde personen schommelt het Hb1Ac rond de 5 procent. Doel van de studies was dan ook om te onderzoeken of verlaging richting 5 procent bij diabetespatiënten zou leiden tot een verdere reductie van het complicatiesrisico.
De helft van de diabetespatiënten kreeg daarom een standaardbehandeling met daarbovenop een extra strenge behandeling met het glucoseverlagende middel gliclazide MR (merknamen Glicazide of Diamicron). De andere helft kreeg de standaardbehandeling.
Aan het Accord-onderzoek nam ook een grote groep diabetespatiënten deel. Zij ontvingen eveneens sterke medicijnen om het glucosegehalte te verlagen. Deze studie is echter voortijdig gestaakt omdat in de behandelgroep meer mensen overleden door hart- en vaatziekten dan in de groep die de standaardbehandeling kreeg.
„De Advance-studie laat zien dat nierschade bij diabetes verminderd kan worden en dat de sterke bloedsuikerreductie geen kwaad kan, in tegenstelling tot wat het Accord-onderzoek suggereert”, aldus prof. dr. Rick Grobbee, die het Europese deel van de Advance-studie leidde. Daaraan namen 3000 patiënten deel. Grobbee: „De winst is echter bescheiden. Wat mij betreft kan nu de discussie beginnen of het voordeel opweegt tegen de nadelen. Want de kosten zijn aanzienlijk, vooral omdat meestal insuline nodig is. Verder kan het lage glucosegehalte leiden tot een gevaarlijke daling van het suikergehalte, een hypoglycemie.”
Eerder bleek uit het Advance-onderzoek dat een combinatie van medicijnen, waaronder cholesterolverlagers, bloeddrukverlagers en bloedverdunners, wel gunstig uitpakt voor diabetici. Het vermindert de sterfte aan hart- en vaatziekten met ruim 18 procent. Die resultaten zijn vorig jaar september in The Lancet gepubliceerd.
Uit studies waarvan de resultaten vorig jaar werden gepresenteerd, kwam inmiddels naar voren dat ook twee andere bloedsuikerverlagende middelen rosiglitazon (Avandia) en pioglitazon (Actos) niet gunstig uitpakten. Ze verhogen het risico op hartfalen en de kans op een hartaanval. Reden waarom het Geneesmiddelenbulletin artsen vorig jaar adviseerde de diabetespillen niet meer voor te schrijven aan nieuwe patiënten met diabetes type 2.
Bron: Reformatorisch Dagblad
