Invloed van Prednisongebruik op de ogen na transplantatie
De vraagstelling van 7 mei 2005 betrof:
Ik ben momenteel met de vooronderzoeken bezig ivm een komende nier/pancreas transplantatie. In het kader van deze onderzoeken en de jaarlijkse diabetescontrole moest ik mijn ogen laten controleren bij de oogarts. Alles was in ieder geval in orde, maar de oogarts vertelde mij dat je na de transplantatie door het gebruik van de hoge doseringen Prednison vertroebeling van de ooglenzen krijgt en dat je hieraan dan ook weer geopereerd moet worden, dit alles op korte termijn. Zijn er getransplanteerden die hiermee ervaringen hebben en mij (en anderen) hierover meer kunnen vertellen?
Einde vraagstelling. Hierna volgen de bijeengeraapte reacties:
1) Hier een reactie van iemand die in het najaar van 2003 is getransplanteerd.
Wat ik zelf denk dat er wordt bedoeld, is dat er door de prednison staar aan de ogen kan optreden. Maar hoge doseringen prednison is alleen in het echte begin na transplantatie, daarna krijg je een onderhoudsdosis.
Zelf heb ik 10 jaar geleden diverse operaties aan de ogen gehad, o.a ook een staar behandeling. Hiervan is wel bekend dat het door prednisongebruik kan versnellen, of kan veroorzaken dat je staar krijgt.
10 jaar terug ben ik hier perfect aan geholpen, en een operatie hiervoor vind ik persoonlijk een groot woord; het gebeurd poliklinisch.
Voor de transplantatie was mij al bekend dat ik weer beginnende staar aan het vormen was, dit gebeurt vaak na een bepaald aantal jaren dat het terug komt, de lens gaat dan opnieuw vertroebelen.
Bij de laatste controle was de beginnende staar uiteraard ook te zien, maar deze was niet drastisch toegenomen. Dat gaat langzaam en wanneer het zover is laat ik dat behandelen. Het is gewoon erg belangrijk om jaarlijks je ogen na te laten kijken, en mijn ervaring is dat er dan niks aan de hand is, mbt vertroebeling en/of staar.
Maar let wel, oogproblemen zijn na een transplantatie niet verdwenen, ik heb zo af en toe een kleine bloeding, de ene dag wat meer of slechter zicht. Maar of dit van prednison of gewoon de complicatie op zich komt, is mij geheel onduidelijk.
Dat de arts over een kort termijn gebeuren praat, klinkt mij toch wat vreemd in de oren, net of de oogarts dat nu kan voorspellen.....tenzij de arts nu een beginnende vorm van staar ziet zitten.
2) Ik heb in 2002 een nier/pancreastransplantatie ondergaan, die tot nu toe zeer succesvol verloopt. Ik was sinds 1984 diabetespatiënt en had daarbij sinds 1994 problemen aan het netvlies. Hiervoor heb ik meerdere laserbehandelingen ondergaan bij de oogarts, ernstige problemen zijn hierdoor uitgebleven.
Sinds de transplantatie heb ik geen problemen meer gehad met de ogen, ik word nog wel ieder half jaar gecontroleerd door dezelfde oogarts. De Prednison wordt overigens vrij snel afgebouwd en inmiddels zit ik op 7,5 mg per dag.
3) Mijn man is ook getransplanteerd (in 1991) en moest inderdaad na een tijdje een staar operatie ondergaan Hij heeft 2 nieuwe lenzen gehad, want hij is aan beide ogen geholpen.
Ik moet er wel bij zeggen dat mijn man al slechtziend was voor hij werd getransplanteerd, maar daarna gingen zijn ogen wel achteruit en is geholpen van staar. Toen hij geholpen was zijn zijn ogen wel beter geworden.
Het is wel zo dat het proces van je ogen door kan zetten ook als je getransplanteerd bent, want dat stopt namelijk niet.
4) Ikzelf ben in 1993 nier/pancreas getransplanteerd en tot op heden gaat alles nog steeds goed.
Ik had voor die tijd al veel last van netvliesbloedingen e.d. en ben daar in 1988 ook aan geopereerd en ook nog gelaserd.
In 1996 heb ik inderdaad een staaroperatie ondergaan die het gevolg was (waarschijnlijk) van het medicijngebruik. Dus redelijk snel na de transplantatie.
Binnenkort wordt ik geopereerd aan het andere oog (ook staar).
Dus zoals je ziet valt het allemaal wel mee (bij mij althans). Na de 1e staaroperatie is het zicht in ieder geval een stuk beter geworden en ik heb er nu ook alle vertrouwen in dat dat nu weer het geval zal zijn.
5) Ik heb in 2003 een nier-pancreastransplantatie ondergaan en ik kan je vertellen dat ik er nog geen moment spijt van heb gehad. Onlangs ben ik nog bij de oogarts geweest en die heeft totaal niets kunnen constateren. Met uitzondering van het feit dat de beschadigingen, die waren opgetreden door 30 jaar diabetes, zich nu zelfs aan het herstellen waren!!
Het enige wat er sinds de transplantatie veranderd is, is dat ik nu een leesbrilletje nodig heb voor de krant en de kleine lettertjes. Maar dat wordt door de experts geweten aan de leeftijd.
Hoge doseringen prednison zul je zeker niet krijgen, dat blijft wel beperkt tot 10 mg. per dag.
6) Ik ben in 2000 getransplanteerd (niertransplantatie), maar mijn pancreas is wel wat achteruit gegaan.
Het probleem met de ogen heb ik ook, maar niet door de prednison want die heb ik allang niet meer, maar door een ander medicijn: Prograft (Tacrolimus)
(ook) een middel tegen afstoting. Daar krijgt men ook last van en ik ben bij de
oogarts geweest en heb in 2 jaar tijd nu mijn derde bril nodig. Ik moet binnenkort terug komen daarvoor en kijken wat ze er aan gaan doen
7) Die hoge doseringen moet je nog even afwachten. Dat kan per persoon nog wel meevallen. Mijn man heeft 2x 5mg per dag en dat schijnt reuze mee te
vallen.
8) Ik ben in 1994 getransplanteerd. Ik had best al wat problemen met mijn ogen, namelijk 1 oog was reeds vervangen door een prothese en met het andere oog had ik een heel beperkt zicht. Volgens mijn behandelend oogarts was de iris van dit oog ook al geel aan het verkleuren, wat duidt op een achteruitgang.
Bij de eerste controle door mijn oogarts na de transplantatie constateerde hij dat de iris weer duidelijk beter van kleur werd. Dit is in de eerste 2 jaar na de transplantatie nog verder verbeterd zodat ik na 2 jaar weer op een controle interval stond van een half jaar en nu zelfs op een jaar.
Wel heb ik in 2001 (ongeveer 6,5 jaar na mijn transplantatie) een staar operatie moeten ondergaan. De oorzaak van deze staar wordt gezocht bij de prednison maar dit is niet voor 100% zeker. De staaroperatie op zich is poliklinisch gebeurd en stelt na een transplantatie helemaal niets voor. Ik ben nu ruim 10 jaar na mijn transplantatie en heb tot nu toe geen noemenswaardige problemen. Wel is een aantal problemen die er voor de transplantatie wel waren verdwenen zoals bijv. de chronische vermoeidheid.
9) Ik heb een nierpancreastransplanatie gehad in 1999.
Wat mijn oogproblemen betreft: ik heb voor de transplantatie veel oogbloedingen gehad, laserbehandeling en tot slot lensvertroebeling.
Na de transplantatie heb ik nog 1 jaar last gehad van oogbloedingen.
Wat de troebele lens betreft: ik heb eerst een vitrectomie gehad omdat het bloed niet meer uit mijn oog wegtrok en ik niets meer zag gedurende 1 jaar, daarna heb ik een andere lens laten steken en heb nu nog altijd een zicht van 8/1O.
Wat mijn andere oog betreft: daar had ik al een lensvertroebeling in en dit is niet spectaculair achteruit gegaan. Het gaat wel achteruit, maar dat was al voor de transplantatie.
10) Ik heb in 2004 een transplantatie gehad en mijn oogarts zei toen dat ik ca. 3 maanden na transplantatie weer bij de oogarts terug moest komen ter controle. De arts gaf toen niet aan wat er zou kunnen gebeuren met je ogen, enkel dat er veranderingen kunnen optreden.
Ik ben in najaar 2004 teruggeweest op de poli en inderdaad bleek ik toen een soort staar aan de rand van mijn linkeroog te hebben. Of dit nu uitgerekend door de prednison (prednisolon) komt die ik sinds de transplantatie slik, dat kan ik niet bevestigen. Maar ik heb van staar voordien nooit last gehad (wel van lekkende bloedvaten die gelaserd zijn).
Zelf denk ik inderdaad dat het gebruik van verschillende medicijnen na transplantatie beslist negatieve bijwerkingen heeft. Het is naar mijn idee jammer dat daar vooraf geen of bijna geen aandacht aan wordt besteed. Niet dat ik dan geen transplantatie zou overwegen, maar dan ben je tenminste een beetje voorbereid op de (vervelende) bijwerkingen van de voorgeschreven medicamenten.
11) Ik ben in 2004 geholpen aan nieuwe lenzen. Er was namelijk een vertroebeling van de lenzen, waardoor ik met beide ogen minder dan 50% zag. De meest waarschijnlijke oorzaak was inderdaad het prednisongebruik.
Ik ben blij dat ik deze staaroperatie heb gehad, want ik had niet in de gaten dat mijn zicht zoveel was verminderd. Na de operatie, welke op zich niet veel inhoud, had ik een zicht wat werkelijk enorm verbeterd is. Het enige nadeel is dat je wel een leesbril nodig hebt, want het oog kan zelf niet meer accomoderen. Dit alles heeft plaatsgevonden ongeveer 4 jaar na transplantatie.
12) In 1998 ben ik aan m'n ene oog geopereerd; in 2000 aan het andere. Dit zo'n 10 jaar nadat retinopathie bij mij was losgebarsten, wat 4 jaar onrustig is geweest ('92 laatste laserbehandeling i.v.m. bloeding van enkele nieuwe slechte vaatjes).
Zo'n staaroperatie is routine. Vervelend, ok, de prikken voor de plaatselijke verdoving vond ik nog 't ergste. Maar succes van de ingreep bijna 100% verzekerd.
Mijn oogarts vertelde dat toen de eerste verschijnselen van staar optraden, dat het vroeg optreden van zo'n typische ouderdomskwaal wel vaker voorkomt bij diabeten met retinopathie. Zeker als die heftig is geweest.
Na mijn transplantatie (2003) ben ik onder halfjaarlijkse controle gebleven, nu omdat dit o.a. in de bijsluiter van Prednison staat, maar dat dan meer vanwege glaucoom (oogdrukverhoging die in extreme gevallen blindheid kan veroorzaken).
In december vorig jaar constateerde de oogarts ineens een 'flinke pluk' nastaar. Daar was ik een aantal maanden na beide staaroperaties ook al aan behandeld. Dat gaat niet-operatief. Met een zg. Yak-laser (als ik 't goed schrijf) wordt zo'n pluk "aan gruzels geschoten" (voel je niets van, alleen een raar knarsend geluid). Vervolgens moet 't lijf c.q. 't oog zelf 't puin zien af te voeren.
Mijn retinopathie is vanaf 1992 (= die laatste laser) geheel tot rust gekomen.
Zicht in m'n beste oog is ruim 50%. Als ik maar tijd genoeg krijg om het beeld bij elkaar te sprokkelen achter wat "permanente restwaaiers" van bloedingen en tussen wat extra blinde vlekjes door de div. netvlieslasers.
Oogdruk is steeds prima sinds de transplantatie.
Durf op dit moment niet te zeggen hoe 't wat 't (weer) troebel worden betreft gaat, in mijn geval zal dat dan wel (weer) door nastaar moeten zijn.
Onderzoek gedaan door HJM onder nier- pancreasgetransplanteerden
A+ A-
Om de letters groter of kleiner te maken houdt u de controltoets ingedrukt en drukt dan op + of -
