Type 3

Type 3 diabetes
Van DiabetesWeb:
Dubbele diabetes © Double Check, Karin Friday 26 August 2005

Diabetes hebben is al lastig genoeg. Laat staan dat je type 1 EN type 2 diabetes hebt... Artsen hebben een nieuw fenomeen ontdekt, genaamd dubbele diabetes. En dat maakt het niet gemakkelijk om een diagnose te stellen en de aandoening op de juiste manier te behandelen. Zeker niet bij kinderen.

Diabetes onstaat wanneer het lichaam niet in staat is glucose om te zetten in energie, omdat het geen insuline produceert (type 1) of niet goed gebruikt (type 2). Type 2 ontstaat vaak als gevolg van overgewicht. Dubbele diabetes kan op elke leeftijd ontstaan en allerlei vormen aannemen. Kinderen met bijvoorbeeld diabetes type 1, die door overgewicht insulineresistent worden en daarnaast dus type 2 krijgen. Ook kan het zo zijn dat iemand met diabetes type 2, volledig insuline-afhankelijk wordt en dan type 1 erbij heeft. Of het is helemaal niet duidelijk aan te geven of er sprake is van type 1 en/ of type 2. Het zijn lastige kwesties, omdat beide typen diabetes om een andere behandeling vragen. Een Amerikaans ziekenhuis geeft aan dat bij 25% van de kinderen met diabetes type 1, overgewicht in het spel is en bij hen kenmerken van diabetes type 2 zijn waargenomen. Artsen spreken van diabetes 11/2 en zelfs van diabetes type 3. De theorie van het onstaan van de mix is als volgt: mensen met overgewicht hebben meer insuline nodig om de glucose te verwerken, ongeacht of zij al insulineresistent zijn of niet. Dus misschien wordt door het overgewicht de alvleesklier te veel belast, totdat deze helemaal uitgeput raakt en dus geen insuline meer aanmaakt. Of misschien versnelt het overgewicht de zelfvernietiging van de insulineproducerende cellen, wat betekent dat wanneer iemand die genetisch gezien meer kans heeft op diabetes type 1 dit niet zou hebben gekregen als deze persoon slank was gebleven. Een voorbeeld uit de praktijk: een vrouw kreeg op 3-jarige leeftijd diabetes type 1. Gezonde maaltijden op gezette tijden volgden. Op 10-jarige leeftijd kwam ze aan in gewicht. Nu ze 12 is, is er sprake van insulineresistentie en heeft ze net zoveel insuline nodig als een volwassene. Nu zit ze in een vicieuse cirkel: hoe meer insuline ze krijgt, hoe meer honger ze krijgt. Een insulinepomp helpt haar nu en hopelijk neemt haar overgewicht af door lichaamsbeweging, waardoor ze van de diabetes type 2 afkomt.

Van het » Diabetes Fonds:

Is Alzheimer een soort diabetes?

21 December 2005

Resultaten uit nieuw onderzoek kunnen worden toegevoegd aan het bestaande bewijsmateriaal dat er een link bestaat tussen ongevoeligheid voor insuline (insulineresistentie) en Alzheimer.

Onderzoekers bestudeerden 45 stukjes hersenweefsel van zowel gezonde mensen, als mensen met verschillende stadia van Alzheimer. Ze ontdekten dat de weefsels van mensen met een vergevorderd stadium van Alzheimer tot wel 80 procent minder op insuline reageerden. Ook ontdekten de onderzoekers dat een hoofdkenmerk van Alzheimer, namelijk geheugenverlies, direct gelinkt kan worden aan het gebrek aan insuline in de hersenen.

De onderzoekers geven aan dat insulineresistentie in een vroeg stadium van Alzheimer al optreedt. Ze spreken van Alzheimer als een mogelijke diabetes type 3.

De resultaten van dit onderzoek wijzen naar een behandelmethode voor een beginfase van Alzheimer, in de vorm van het toedienen van extra insuline.

Van » Diabetes Journaal:

Alzheimer door insulinetekort in hersenen? © Double Check, Marjolein Wednesday 16 March 2005

Onderzoekers van het Rhode Island Hospitals en de Brown Medical School hebben ontdekt dat insuline en aan insuline verwante eiwitten, ook in de hersenen worden geproduceerd. Een ziekelijk tekort aan insuline in bepaalde delen van de hersenen, is schijnbaar verantwoordelijk voor de degeneratie van de zenuwcellen en levert daarmee een bijdrage aan de ziekte van Alzheimer

De studie werd beschreven door neuropathaloge Suzanne de la Monte en haar collega s. Het waren deze mensen die door proeven op knaagdieren aantoonden dat insuline en haar verwante eiwitten ook in diverse delen van de hersenen worden geproduceerd. Naar aanleiding van deze ontdekking opperden zij dat een ontoereikende insulineproductie in de hersenen een degeneratie van de zenuwcellen tot gevolg heeft. Een situatie die kenmerkend is voor het voorstadium van Alzheimer. De wetenschappers onderzochten schijfjes van de hersenen van overleden Alzheimer pati�nten en ontdekten dat insuline en IGF-I in de hippocampus (het centrum van de gedachten) in een significant kleinere hoeveelheid werden geproduceerd. In deze sleutelgebieden van de hersenen, die gedurende het verloop van Alzheimer steeds verder worden aangetast, waren de zenuwcellen als gevolg van het insulinetekort afgestorven. In tegenstelling tot deze ontdekking, vond men in de kleine hersenen, een gebied dat bij de ziekte van Alzheimer niet wordt aangetast, geen afname van de productie van insuline en IGF-I. Het is al langere tijd bekend dat mensen met diabetes een verhoogd risico van Alzheimer hebben. Deze studie levert wat dat betreft nu het eerste bewijs dat er inderdaad een verband bestaat tussen deze neurodegeneratieve ziekte en diabetes. Volgens de la Monte komt het ziektebeeld echter overeen met die van diabetes type 1 of type 2. Het gaat hier meer om een complexere vorm waarvan de oorsprong in het centrale zenuwstelsel ligt. Om de grenzen met diabetes mellitus eenduidig af te bakenen, spreken de Amerikaanse wetenschappers van diabetes type 3. Deze vormt betreft alleen het centrale zenuwstelsel en heeft geen invloed op de bloedglucosespiegel. Volgens de wetenschappers is het absoluut noodzakelijk dat bij vergelijkende studies op het gebied van dementie in de toekomst, meer rekening moet worden gehouden met een mogelijk verband met de stofwisselingsziekte diabetes mellitus.

» Printerversie

Diabetes:

Algemeen: